KAYSERİ ZİYARETİMDEN... (2011)

 BİRKAÇ TANE  ERCİYES FOTOĞRAFI İLE BAŞLAYALIM MI :)

SENİ SEVİYORUM...

...Evvelim sen oldun, ahirim sensin...

Kaldırımlar...

”Allah’ım bana kaldırımların kalbinden ver;

Ne Zaman...

Ne zaman son basamağa gelsem

Ağlıyorum...

Ben sustuğum zaman

Ey Benim Bahr-i Cân'ım...

Ey benim bahr-i cân’ım,

SÖZLER...

Ayrılırken söylenen sözler,

İyi ki...

İyi ki geçiyorsun zaman...

YOKSA...

Bu AŞK'ı unutulmaz kılan neydi?

Yaşanmış güzellikler mi?

Değil...

Ömrümün Refakatçısı Olmanı İsterdim,

Kırmadan...

Bazen benimde üzerimde bir uyarı yazısı olsun istiyorum;

Kimsesizim...

Fena halde kimsesizim bugünlerde,

bildiğin gibi değil.

Bitsin..

Bazen diyorum ki; "ne olacak söyle gitsin"

BİLİNMEZ...

Sakın ey nûr-i dîdem, geçmesin beyhûde eyyâmın;

Fin/CANIM...

Bir yudum "AŞK" ol gönül fin/CANIMDA..

Ya Seviyorsa...

Ya İncittiğin Kırdığın Gönlü ALLAH Seviyorsa !!!

Yusuf...

İçimde bir Yusuf ağlar..

Ne kervanlar rastlar ona, ne de Yakub'u yas tutar..!

OLUR MUSUN ???

SEN İSTANBUL'UM OLUR MUSUN?

GÖRDÜĞÜM SON DÜŞ,

GÖZLERİNE BAKTIĞIM SON ŞEHİR !!

OLUR MUSUN ???

Ölüm Var...

Ölüm var !

Üzme, İncitme bir Yüreği..

Üzülsende belli etme !

Var.. Sen Üzül..

Dünya Fani.. Yeter ki Kimseyi Üzme..

Susakaldım...

Konuşmanın ne kadar manasız olduğunu gördüm.